Y A P R A K
شعر - موسیقی- مقالات علمی و ادبی - آخرین اخبار ورزقان و ...


دانلود در ادامه ی مطلب



ادامه مطلب
[ 92/12/08 ] [ 11:1 ] [ مهدی پناهی ]

سید هادی بهجت تبریزی (متولد 1338) فرزند برومند و بزرگوار استاد سید محمّد حسین شهریار با حضور در ساختمان موزه شهر تبریز از غرفه ی استاد بخشی بازدید کردند.


ادامه مطلب
[ 92/11/29 ] [ 19:38 ] [ مهدی پناهی ]

قوجاليقدا

اورگيمي سيخير بير بويوك كــدر ايو ايشيك منيمچون دار اولوپ گنه

اهل عيال هره سي بير هوا چاليـر همدميم طرلان يوخ سار اولوپ گنه

گيريرم يــريمه بلكه هوش دوتــا بير لحظه قورتولام غصه دن غمنن

يوخـلاجاخ خيالات آلير دوره مي نـه آچير لالـه لــر نـه گلــور چمـن

بيرمنم دورت ديواربير بالا راديو نه گليب گيدن وار نه حاليم سوران

گـچـن گـونـي آرزولايیـر اورگيـم باغريمي چاتدادير دومانلي بوران

يـيل سسـي گلنـده دييـرم كيـم گليـر گورورم يـوخ ايله قـاپيـم باغـليـدي

ايستيـرم چيخيـپ بيـر هــوا يـییــم منـدن اولان باغـريم گنه داغـليـدي

گـيجـه لـر دييـرم سحـر جـورلنـر اويانجاخ گورورم هـمان آش كـاسا

دييـرم آي( بخشي) يـاخيندي اجـل چـوخ سالما اوزيوي غصه يه ياسا


مرحوم استاد میرزا محمد بخشی
[ 88/07/11 ] [ 14:22 ] [ مهدی پناهی ]

azərbaycan şaerləri

شعر ترکی استاد شهریار...

ترسا بالاسی

اذن وئر توی گئجه سی من ده سنه دایه گلیم

ال قاتاندا سنه مشاطه تماشایه گلیم

سن بو مهتاب گئجه سی سیره چیخان بیر سرو اول

اذن وئر من ده دالونجا سورونوب سایه گلیم

منه ده باخدین او شهلا گوزوله من قارا گون

جراتیم اولمادی بیر کلمه تمنایه گلیم

من جهنمده ده باش یاسدیقا قویسام سنیله

هئچ آییلمام کی دوروب جنت ماوایه گلیم

ننه قارنیندا دا سنله اکیز اولسایدیم اگر

ایسته مزدیم دوغولوب بیر ده بو دونیایه گلیم

سن یاتیب جنتی رویاده گورنده گئجه لر

منده جنتده قوش اوللام کی او رویایه گلیم

قیتلیغ ایللر یاغیشی تک قورویوب گوز یاشیمیز

کوی عشقونده گرک بیرده مصلایه گلیم

سنده صحرایه مارال لار کیمی بیر چیخ نولی کی-

منده بیر صیده چیخانلار کیمی صحرایه گلیم

آللاهوندان سن اگر قوخمیوب اولسان ترسا

قورخورام منده دؤنوب دین مسیحایه گلیم

شیخ صنعان کیمی دونقوز اوتاریب ایللرجه

سنی بیر گورمک ایچون معبد ترسایه گلیم

یوخ صنم! آنلامادیم، آنلامادیم حاشا من

بوراخیم مسجدیمی سنله کلیسایه گلیم!

گل چیخاق طور تجلایه سن اول جلوه طور

منده موسی کیمی اول طوره تجلایه گلیم

شیردیر((شهریار))ین شعری الینده شمشیر

کیم دیئر من بئله بیر شیریله دعوایه گلیم؟!

آذر۱353


گنجه لی حکیم نظامی...

غزلیات و قصاید ترکی حکیم نظامی گنجوی

برگرفته از نسخه خطی کتابخانه خدیویه مصر

صدیار وظیفه (ائل اوغلو).

مژده ای خاطر پژمرده کی دلبر گله جک

جان ساراییندا امیر اولماغا سرور گله جک

یئنه ده دل بولبولی باشلادی فغان ائیله مگه

مگر اول سرو گول اندام سوسنبر گله جک

نفس باد صبا غالیه سا اولدو مگر

او ساچی نافه تر زولفی معنبر گله جک

گئده جک محنت و اندوه و غم و درد و عنا

یئرینه راحت و شادی و صفالر گله جک

شب فرقت گئده جک محنت و هجران گئده جک

صبح وصل ایریشر و مهر منور گله جک

نئجه بیر سعی ائدیبن وصلینه ایریشمک اوچون

دم فطرتده نه کیم اولدو مقدر گله جک

سن نگار ایله "نظامی" منی عالمده دخی

صنما سانما کی بیر بی دل و دلبر گله جک



موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/05/06 ] [ 11:36 ] [ مهدی پناهی ]

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com

تقدیم به دوست عزیز و هنرمندم امیر آسیابانی      


موضوعات مرتبط: عکس
[ 88/03/10 ] [ 17:53 ] [ مهدی پناهی ]




توي تنهايي يك دشت بزرگ
كه مثل غربت شب بي انتهاست
يه درخت تن سياه سربلند
آخرين درخت سبز سرپاست
رو تنش زخمه ولي زخم تبر
نه يه قلب تير خورده نه يه اسم
شاخه هاش پر از پر پرنده هاست
كندوي پاك دخيل و طلسم
چه پرنده ها كه تو جاده كوچ
مهمون سفره ي سبز اون شدن
چه مسافرا كه زير چتر اون به تن خستگيشون تبر زدن
تا يه روز تو اومدي بي خستگي
با يه خورجين قديميه قشنگ
با تو نه سبزه نه آينه بود نه آب
يه تبر بود با تو با اهرم سنگ
اون درخت سربلند پرغرور كه سرش داره به خورشيد ميرسه منم منم
اون درخت تن سپرده به تبر كه واسه پرنده ها دلواپسه منم منم
من صداي سبز خاك سربي ام
صدايي كه خنجرش رو بخداست
صدايي كه تو ي بهت شب دشت
نعره اي نيست ولي اوج يك صداست
رقص دست نرمت اي تبر بدست
با هجوم تبر گشنه و سخت
آخرين تصوير تلخ بودنه
توي ذهن سبز آخرين درخت
حالا تو شمارش ثانيه هام
كوبه هاي بي امونه تبره
تبري كه دشمنه هميشه ي
اين درخت محكم و تناوره

من به فكر خستگي هاي پر پرنده هام
تو بزن، تبر بزن
من به فكر غربت مسافرام
آخرين ضربه رو محكمتر بزن

موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/11 ] [ 14:17 ] [ مهدی پناهی ]

Göçmen Kızı

دختر مهاجر

Ben bir göçmen kızı gördüm Tuna boyunda

من دختر مهاجری دیدم از طایفه "تونا"

Elinde bir deste gül var hasret koynunda

در دستش دسته گلی دارد و حسرت بر سینه

Söyle söyle göçmen kızı annen varmıdır?

بگو ای دختر مهاجر آیا مادری داری؟

"Ne annem var ne babam var kalmışım öksüz"

نه مادری دارم و نه پدری، بی کسی مانده ام

Sen bir öksüz ben bir garip alayım seni

تو یک بی کس من یک غریب ترا از آن خود می کنم

Alayımda gurbet elde sarayım seni

ترا مال خود می کنم و تو غربت ازت مراقبت می کنم

Telgrafın tellerinden haber varmıdır

آیا از طریق تلگراف خبری برات نرسیده؟

"Ne haber var ne mektup var kalmışım öksüz"

نه خبری هست و نه نامه ای هست، بی کس مانده ام

Doğru söyle göçmen kızı haber yokmudur

راستش را بگو ای دختر مهاجر آیا خبری نیست؟

"Ne gelen var ne giden var kalmışım öksüz"

نه کسی می آید و نه کسی میرود، بی کس مانده ام


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/11 ] [ 13:5 ] [ مهدی پناهی ]


تو بارون که رفتی

شبم زیر و رو شد
یه بغض شکسته
رفیق گلوم شد
تو بارون که رفتی
دل باغچه پژمرد
تمام وجودم
توی آینه خط خورد
هنوز وقتی بارون
تو کوچه می باره
دلم غصه داره
دلم بی قراره
نه شب عاشقانه است
نه رویا قشنگه
دلم بی تو خونه

دلم بی تو تنگه
یه شب زیر بارون
که چشمم به راهه
می بینم که کوچه
پر نور ماهه
تو ماه منی که
تو بارون رسیدی
امید منی تو
شب نا امیدی

موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/11 ] [ 10:35 ] [ مهدی پناهی ]

"متوسط ايکينجی بير خانواده ده 1308نجی ايلده اهرين ورزقان بخشی نين يوز ائولی ديزج صفرعلی کندينده دنيايه گوز آچديم.

آتام منيم آديمی محمد قويدو يئددی ياشيندا ايديم کی ورزقاندا اولان تکجه بير ابتدائی مدرسه يه يوللانديم.

مدرسه ده ياخشی نمره لر آليرديم وهميشه معلم لرين تشويقی ايله اوز به اوز اولوردوم.

ياواش- ياواش اطرافيمدا اولان شئی لردن و منظره لردن اعتناء سيز کئچميرديم ابتدائی نين اوچونجو کلاسيندا ايديم کی شعره طرف چکيلديم.

اولده داغ – داشين و طبيعتين وصفينده قوشمالار يازيرديم و سونرا اجتماعی و ادبی شعرلر يازماغا باشلاديم،چاليشيرديم کی ادب پرور انسانلارلا گوروش ائله ييم تا بو يول ايله بيليگيمه آرتيريم.


اونون طبعينی سيناماق اوچون احساسلی بير شعرين نمونه اوچون بوردا يازيريق:

تئل اولسون

دوستوم بيرگون دئدی بيرسفريم وار

همسفرلر گره ک اهل دل اولسون

ادبلی اگلشين ادبلی دورسون

ايستر آرخاسيندا دوران ائل اولسون

چيخاق بير داغلارا دره ک گول چيچک

طبيعت ائله ميش داغلارا بزه ک

شرف دن دانيشاق،انسانی گزه گ

بولبول چهچهه وورسون باغلار گول اولسون

قوناقيم وار شعر و سخن استادی

دانيشيغيندا وار سوزونون دادی

شعرلری ياتانلاری اويادی

ايسته ر ياتان کاهل اولسون وئل اولسون

مقصد "اهريميزدير" گوزل باغی وار

آرازدان اويانا قانلی ياغی وار

دئييرلر داغلاردا آوو آياغی وار

گزيرلر هئی دومان اولسون يئل اولسون

داغلاردا اوخويور چولون قوشلاری

گويه باش قالديريب توت آغاجی

گول چيچک آچيبدير يارياماجلاری

دره لردن شر- شر آخان سئل اولسون

طبيعت اوغلويام سئوه ره م مهمان

انسان گره ک اولسون واقعده انسان

"بخشی" آرزو ائديرم مدام خدادان

صبا اسسين دالقالانان تئل اولسون


منبع كتاب ادبيات اوجاقي


موضوعات مرتبط: اشعار استاد میرزا محمدبخشی
[ 88/02/11 ] [ 10:27 ] [ مهدی پناهی ]

Biliyorum bugün kulakların bir başka çınlayacak, anlayacaksın seni yine nasıl andığımı, özlediğimi. Ellerin titreyecek, gözlerin yollarda kalacak, sende hissedeceksin yüreğimde neler hissettiğimi!


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/03 ] [ 16:45 ] [ مهدی پناهی ]
AŞK MÖNÜSÜ



Sen sabahlar ve şafaklar kadar güzelsin

تو به اندازه ی صبح ها و شفق ها زیبا هستی

sen ülkemin yaz geceleri gibisin

تو مانند شبهای تابستان سرزمین من هستی

saadetten haber getiren atlı kapını çaldığında

beni unutma

ای سواری که اورنده ی خبر سعادت هستی هنگام زدن در مرا فراموش نکن

ah! saklı gülüm

آه ! گل پنهان من

sen hem zor hem güzelsin

تو هم سخت و هم زیبا هستی

şiirlerimin ılıklığında açılmalısın

در گرمای شعرهایم باید شکوفا بشوی

sana burada veriyorum hayata ayrılan buseyi

به تو در این شعر بوسه ی ای را هدیه میکنم که راهی به سوی زندگانی دارد

sen memleketim kadar güzelsin

تو به اندازه ی مملکتم زیبا هستی



NAZIM HİKMET

دوستان عزیز چون ترجمه ها توسط خود بنده انجام میگیرد ممکن است اشتباهاتي رخ دهد .


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/03 ] [ 16:41 ] [ مهدی پناهی ]

پنج وارونه چه معنا دارد ؟!
خواهر کوچکم از من پرسيد
من به او خنديدم
کمي آزرده و حيرت زده گفت
روي ديوار و درختان ديدم
باز هم خنديدم
گفت ديروز خودم ديدم
مهران پسر همسايه
پنج وارونه به مينو ميداد
آنقَدَر خنده برم داشت که طفلک ترسيد
بغلش کردم و بوسيدم و با خود گفتم
بعدها وقتي غم
سقف کوتاه دلت را خم کرد
بي گمان مي فهمي
- پنج وارونه چه معنا دارد

دستهامان نرسيده ست به هم...
از دل و ديده ، گرامي تر هم
آيا هست؟
_ دست ،
آري ، ز دل و ديده گرامي تر:
دست !
زين همه گوهر پيدا و نهان در تن و جان ،
بي گمان دست گرانقدر تر است.
هر چه حاصل کني از دنيا ،
دستاوردست !
هر چه اسباب جهان باشد ، در روي زمين ،
دست دارد همه را زير نگين
سلطنت را که شنيده است چنين؟!
شرف دست همين بس که نوشتن با اوست !
خوشترين مايه دلبستگي من با اوست.
در فروبسته ترين دشواري ،
در گرانبارترين نوميدي ،
بارها بر سر خود ، بانگ زدم :
_ هيچت ار نيست مخور خون جگر ،
دست که هست !
بيستون را ياد آر ،
دستهايت را بسپار به کار ،
کوه را چون پر کاه از سر راهت بردار !
وه چه نيروي شگفت انگيزي ست ،
دستها ئي که به هم پيوسته ست !
به يقين ، هر که به هر جاي ، در آيد از پاي
دستهايش بسته ست !
دست در دست کسي ،
يعني : پيوند دو جان !
دست در دست کسي ،
يعني : پيمان د و عشق !
دست در دست کسي داري اگر ،
داني ، دست ،
چه سخن ها که بيان مي کند از دوست به دوست !
لحظه اي چند که از دست طبيب ،
گرمي مهر به پيشاني بيمار رسد ؛
نوشداروي شفا بخش تر از داروي اوست !
چون به رقص آئي و سر مست بر افشاني دست ،
پرچم شادي و شوق است که افراشته اي !
لشکر غم خورد از پرچم دست تو شکست !
دست ، گنجينه مهر و هنر است :
خواه بر پرده ساز ،
خواه در گردن دوست ،
خواه بر چهره نقش ،
خواه بر دنده چرخ ،
خواه بر دسته داس ،
خواه در ياري نابينائي ،
خواه در ساختن فردائي !
آنچه آتش به دلم مي زند ، اينک ، هر دم
سرنوشت بشر است ،
داده با تلخي غم هاي دگر دست به هم !
بار اين درد و دريغ است که ما
تيرهامان به هدف نيک رسيده ست ، ولي
دست هامان نرسيده ست به هم !
دست من اما خاليست...


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 18:26 ] [ مهدی پناهی ]

واي، باران؛ باران؛
شيشه پنجره را باران شست.
از دل من اما،
چه کسي نقش تو را خواهد شست؟
من شکو فائي گلهاي اميدم را در روءياهامي بينم،
و ندائي که به من مي گويد:
"گر چه شب تاريک است
دل قوي دار،
سحر نزديک است
از گريبان تو صبح صادق، مي گشايد پر و بال.
تو گل سرخ (نازنين)مني، تو گل ياسمني
تو مثل چشمه نوشين کوهساراني
تو مثل قطره باران نو بهاراني،تو روح باراني
تو چنان شبنم پاک سحري؟
- نه، از آن پاکتري.
تو بهاري؟ نه،-بهاران از توست.
از تو مي گيردوام، هر بهار اينهمه زيبايي را.
گل به گل،سنگ به سنگ اين دشت
يادگاران تواند.
رفته اي اينک و هر سبزه و سنگ
در تمام در و دشت سوکواران تواند.
در دلم آرزوي آمدنت مي ميرد
رفته اي اينک،اما آيا باز بر مي گردي؟
چه تمناي محالي دارم خنده ام مي گيرد!
در ميان من و تو فاصله ها ست.
گاه مي انديشم،
-مي تواني تو به لبخندي اين فاصله را برداري!
تو توانائي بخشش داري.
دستهاي تو توانائي آن را دارد؛
-که مرا، زندگاني بخشد.
وتو چون مصرع شعري زيبا،
سطر برجسته اي از زندگي من هستي.
من در آئينه رخ خود ديدم، و به تو حق دادم.
آه مي بينم،مي بينم
تو به اندازه تنهائي من خوشبختي
من به اندازه زيبائي تو غمگينم
آرزومي کردم،
که تو خواننده شعرم باشي.
-راستي شعر مرا مي خواني؟-
نه،دريغا،هرگز،
باورم نيست که خواننده شعرم باشي.
- کاشکي شعر مرا مي خواندي!-
وقتي تو نيستي، خورشيد تابناک،
شايد دگر درخشش خود را،
و کهکشان پير گردش خود را
از ياد مي برد. و هر گياه،
از رويش نباتي خود، بيگانه مي شود.
افسوس!
آيا چه کسي تو را،
از مهربان شدن با من، مايوس مي کند؟
اي مهربان من،
من دوست دارمت؛
چون سبزه هاي دشت
چون برگ سبز رنگ درختان نارون.
اي قامت بلند مقدس،تنديس جاودان،
اي مرمرسپيد،
اي قامت بلند اي از درخت افرا
گردنفرازتر
از سرو سربلند بسي پاکبازتر
اي آفتاب تابان
از نور آفتاب بسي دلنوازتر
اي پاک تراز برفهاي قله الوند،
تو ،با نوشخند مهر،با واژه محبت،
فرسوده جان محتضرم را ز بند درد
آزاد مي کني.
وبا نوازشت،اين خشکزار خاطره ام را،
آباد مي کني.
اي مرمر بلند سپيد،اي پاکي مجرد پنهان
مهر سکوت را ،زين سنگواره لب سرد ساکتت
-بردار
اي آفريده من،با واژه هاي ناب
در معبد خيالي خود ساختم تو را.
اما،اي آفريده من!
-نه، اي خود تو آفريده مرا،
-اينک،
با من چه مي کني؟؟؟؟؟؟!!!!!!
اي بلند اندام،سياه جامه به تن،دلبر دلير، آن شير
بيا که ديده من
به جستجوي تو گر از دري شده نوميد
گمان مدار که هرگز
-دري دگر زده است
در انتظار اميدم،در انتطار اميد
طلوع پاک فلق را،چه وقت آيا من
به چشم- غو طه ورم در سرشک-
خواهم ديد؟؟؟!!!
تو اي گريخته از من! حصار خلوت تنهايي مرا بشکن
به من بتاب،که سنگ سرد دره ام
که کوچکم،که ذره ام
مرا ز شرم مهر خويش آب کن
مرا به خويش جذب کن،مرا هم آفتاب کن.
دوباره با تو نشستن
- دوباره آزادي؟
مگر به خواب ببينم،
- شبي بدين شادي
اگر تو باز نگردي،به طفل ساده خواهر
که نام خوب تو را
زنام مادر خود بيشتر صدا زده است
چگونه با چه زباني به او توانم گفت:"که بر نمي گردي"
ونام خوب تو در ذهن کودک معصوم
تصوري ست هميشه،
هميشه بي تصوير،هميشه بي تعبير
دوباره با من باش! پناه خاطره ام
اي دو چشم،روشن باش!(فانوس روشن باش)
من ندانم که کيم ،من فقط مي دانم
که تويي،شاه بيت غزل زندگيم


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 18:24 ] [ مهدی پناهی ]

گؤزلرینین قارانلیغیندا

گؤز وئردین ایشیق وئرمه دین

اؤیله دالدیم گؤزلرینده کی یاریم

او قارانلیقدا یولوموبئله ایتیردیم

بلکه اودور کی سنه چاتابیلمیرم

سئوگیِلی قاراگیله م

Atilla Ozan


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:38 ] [ مهدی پناهی ]

سوسنلی سونبوللی گوللی میشه لی هر یرده دییلر آد ین قـــره داغ

ایگیدین مـــــــرد اولی اوبان وفالی بیرلشیب ایل اوبان یادین قــره داغ

مرکز اوزومـــــــــــــدل اولوب ورزقان آرپاسی بوغداسی مرجیسی تالان

هــــر ییره پایلییر یرالما سوغــــــــان گورمه لیدور هر اویااغین قــره داغ

ورزقــــــــــــانین یانی دیــــزه لللی چوللی بنفشه لی گوللی چیچکلی

صومـــــــدیل جوانی الی صــــــنعتلی باش قوزاییپ بوغدا داغین قره داغ

پیر سقـــــــادان آخیر اهرین چــــــایی تمام گول چیچکدی بهـــاری یایی

کامتالین داغینــــــــدا وار مومـــــیایی او اولاللار اوچــــــولارین قــره داغ

ایل اوـــــان بزییر ییـــلاقی داغـــی جننت اوخشویار ایرینین باغـی

اوخـــاریا گلسن سن آخشـــام چاغی اوزه گولر آلــــــمالارین قـــره داغ

کاســـــــینین کوشنی بهشــــته بنزر گویجه سلطان یرین آغ قویون بزر

ورزقـــان یرینده آت گامیش گــــــزر وار ساری قایماخدا دادین قره داغ

سنین اصلـــی آدیــن واردی کـــارا داغ مخــفف ادیپــــلر اولـــوپ قره داغ

چـــولـونده بوز سوری قـــولاغینــدا داغ چریشلرده ســـاری یاغین قره داغ

بیــــر تاریخدی سنه جوشون قلعه سی خویناری اوستونده وار قیز قالاسی

الینـــده مسلسل ستــــــار بالاســــی قوچـــــاخدیر هر بیر اولادین قره داغ

اون سگیز محالسان چوخ آدلی سانلی بوغدالی یونجالی معدنلی کانلی

ایللـــــــرین یاشیر شهرتلی شانلـــی هر یانا پایلانیر بالین قره داغ

کلیبر اوستونــــــــــده بابک قالاســی ایگیدلر یوردودی وار تماشاسی

دوشونـــــــده آرپیچی بابک قالاســـی دوشمنلرین توکدی قانین قره داغ

سبلان سهندین آدی ســــــــانی وار سرعینن آخان سویون دادی وار

دره لر ده بال قوطوســـــــی بالی وار مشهوردی سبلان بالین قره داغ

دیزمار بیر محالدی باغی میوه ســـی داغلاریننان گلیر کهلیگین سسی

اوچــــولار گـــــودللر اوون بره سین شر شر آغار آراز چایین قره داغ

خــــــدافرین سنه بویوک دایاخـــدیر مرز ده کی ایگیدلرین قوچاخدیر

سنــــتده یاشایانلار دایم اویاخــدیر قویماز گوله قانلی یاغین قره داغ

اوشتوبوندن گلیــــر گردکان یوکــــی مردانقیم انجیر ویریر سیل کیمی

داغلارینــــــدا گزیر اوو ایکی ایکــی گول چیچکدیر درن داغین قره داغ

مغانین غله ســی قویونی یاغــــی پنیری قورودی قاتیخ قایماغی

امـــلیک قوزولاری چمنـــی باغـــی اولوپ سنین افتخارین قره داغ

پامبیغی پایلانیر تبریـــــز تهرانــــــــا جواب ویریر بوغدا اونی ایرانا

تراکتوررار هارای سالیــــــر هریانــا آباد ایدر کشت کارین قره داغ

مواضخان ماحالی بویوک جلگه دی خواجه سی سرندی آباد اولکه دیر

نهندی هیقی چوخ سویملــــی دیر یادگاردی داغین داشین قره داغ

حسنـــو محالی گوللی میشه لـــی پامبیخلی دویلی تر بنفشه لی

ماراللار یوردودی نازلــی عشوه لــی چوخلی سوور اوز ایرانین قره داغ

زمستانیـــن دوندی بــــاهارا یازا گوزلین باتیبدی عشویه نازا

بخشی شرمندن دور سنه شعر یازا واردی سنین مین اوصافین قره داغ

شعر از استاد میرزامحمد بخشی


موضوعات مرتبط: اشعار استاد میرزا محمدبخشی
[ 88/02/02 ] [ 17:36 ] [ مهدی پناهی ]

گوله گوله سئودیگیم بن گئدیرم

Gülə gülə bən geddim dildaşlar

ها دئسینلر هامی اؤلمه سه قوجالاجاق

او گنچلیغین گؤزللیغی کیمسه یه قالمایاجاق

ساناق اوزون بوزوشوپ ساچین آغاراجاق

قارا گؤزارینی سئومیشم، قارا قالاجاق

پس دئمه اونوت بنی ،اوناتمام، آما سن اونوت کی سئوه نین وارمیش

Atilla Ozan


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:33 ] [ مهدی پناهی ]

مرده بودم سالها ،بی حضور سبزعشق

از در آمد عشق ،جان مرده ام را زنده کرد

ور شکسته اعتبار هستی ام را بند زد

تاج بر فرق ام نهاد ، دولتم پاینده کرد

قحطی مهر آمده.......، قهر کامم را بسوخت

چهرۀ زیبای عشق ، قهر را شرمنده کرد

بغض تنهایئ... گلویم را چودستی میفشرد

با نوازش های خود، گریه ام را خنده کرد

توسنی مغروروُسرکش بودم..امّا شاه عشق

کرده رامم عاقبت ،در بارگاهش بنده کرد

گم بدُم .......در کوچۀ تنگ وُ تاریک دلم

با چراغش .. پیش افتاد وُ مرا یابنده کرد

من .... کویری خشک بودم، تشنۀ زایندگی

خاک نازای مرا .....با بارِشَش زاینده کرد

جز نقاب ازتیرگی .....،بر چهرۀ دنیا نبود

زلف زیبایئ گشود ...عطرخود افشانده کرد

قلب اقیانوسی من... ، ساحل امنی .. نداشت

موج عشق آمد ..کران را با خودش زیبنده کرد

بود شوق رُویِشی در ریشه های من..... عقیم

با شمیم اش...... بذر جانم را زنو بالنده کرد

دفتر ایّام عمرم .... صفحه ای روشن نداشت

تیرگی ها را زدود ، رنگی از....... آینده کرد

مرده بود ازبیکسی، در (پرستو)...شور عشق

شور عشق از در رسید،... بودنم ارزنده کرد

.......................................................

باز رویا دیده بودم دوش وُ دست آرزو

برگ نا بنوشته ای راثبت در پرونده کرد

شعر از پرستو ارسطو


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:30 ] [ مهدی پناهی ]

من از دیار فقر می آیم

آنجا که

خانی نیست

نانی نیست

حالی نیست

من از دیار فقر می آیم

با چهره ای مغموم

رنگ پریده از رخسار

چروک نقش بسته برگونه

من از دیار فقر می آیم

با کامی تلخ ازرنج روزگاران

رنگی سوخته از تابش گرما

گونه ای قرمز از سوز زمستانها

من از دیار فقر می آیم

با خوابهای آشفته

حرفهای نا گفته

عقده های در گلو خفته

خانه متروک و سقفهای دود اندود

من از دیار فقر می آیم

آنجا که روباه و گرگ ومیش

در تقسیم غنایم همداستان شده اند

و سهم ما این مردم شریف و زحمتکش

من از دیار فقر می آیم

سرزمین شکستن استخوانها

سرزمین سقوط آدمها

سرزمین پژمردن شقایقها

سرزمین خشکیدن اعتمادها

سرزمین فرار ایمانها

سرزمین آسمان مه آلود

سرزمین کبوتران خونین بال

سرزمین غنچه های پژمرده

من از دیار فقر می آیم

مرا نگاه کن

چهره ام رنگ غروب

هیکلم تکیده

قامتم خمیده

آرزو هایم خشکیده

روزگارم آشفته

نفسهایم بریده

پیراهنم دریده

بهارم خزان

اشکهایم باران

آسمانم دودی

خانه ام بی روزن

اندرونم غوغا

ناله ام افغان

من از دیار فقر می آیم

بر بام آرزو پرواز می کنم

تا شهر فرنگ

قصری بر لب دریای خیال

و باغی که در آن میوه ها آویزان

و نهری زیر درختان جاری

حوریان در رقصند

هر چه خواهی به وفور

کباب قرقاول

پسته رفسنجان

قالی بافت کویر

روی میزم چیده

میوه های نو رس

بهترین شیرینی

همه جا آبادی

همه جا در شادی

شراب ارغوانی

و بانگ نوشانوش

لحظه ای بعد اما

دستهایم خالی

خیالم بر باد

و من و خاطری آشفته

و غوغای معده ای خالی

و یکدنیا خاطرات تلخ

من از دیار فقر می آیم

بچه ها از من کیف وقلم می خواهند

و اسباب بازی ولباس زیبا

وشیرینی وشکلات

ومن هر چه را دارم در ظرف نداشتن

به آنها تقدیم می کنم

من از دیار فقر می آیم

حکایت من حکایت خشکسالی وبی آبی است

حکایت من حکایت خزان وبی برگی است

حکایت من حکایت آوارگی در کوچه های بی سروسامانی است

حکایت من حکایت غربت آدمها در شهر نداشتن هاست

من از دیار فقر می آیم

آنجا که آرزو های آدمی هر گز نمی روید

آنجا که خنده های تلخ از گریه غم انگیز ترند

آنجا که بوی کباب همسایه محله را داغدار می کند

آنجا که اصالت از آن نان است و آدمها از رونق افتاده اند

آنجا کهبرهنگی وگرسنگی نشان برابری آدمهاست

آنجا که هیچ کس در امان نیست هیچ کس بی فغان نیست

آنجا که به قرص نان می گویند ماده حیات

آنجا که بچه های ولو در کوچه وبازار در زباله های شهر

به دنبال پوست پرتقال می گردند

آنجا که ناله های شبانه موسیقی رایج شهر است

آنجا که آسوده خا طران و بیدردان

زردی را نوعی رنگ می پندارند

وسبکباران ساحلها سالهاست

که از حکایت کشتی طوفانی بی خبرند

من از دیار فقر می آیم

در ولایت فقر بچه ها پیر به دنیا می آیند

در ولایت فقر روزها به اندازه سال طولانی است

در ولایت فقر درخت عشق خشکیده است

در ولایت فقر به رنگها ونگاهها اعتماد کن

که زبان فریبت می دهد

در ولایت فقر درختی دیدم بارش نفرت

در ولایت فقر مردمی دیدم که خرافه می فروختند

در ولایت فقر آدمیانی را دیدم که بر سر خود چانه می زدند

در ولایت فقر درخت دانایی رانمی کارند

زیرا مزاحم خوشبختی است

در ولایت فقر به قول یک شاعر

<<نان نیروی شگفت رسالت را مغلوب می کند>>

در ولایت فقر به گرگ می گویند ارباب

به موش می گویند خزانه دار

به روباه می گویند سیاستمدار

درولایت فقر قلم همواره دست به عصا است

و کوچه های عبورش باریک ونا امن است

در ولایت فقر حرفهای تکراری است واژه های تو خالی است

در ولایت فقر همه آمو خته اند

که هر چه پیش آید تقدیر است

من از دیار فقر می آیم

در دیار فقر

پیر مردی را دیدم که به بزغاله می گفت فرزندم

پیر زنی را دیدم که به گاوش می گفت ارباب

مردی را دیدم با معده خالی که به نان می گفت ...

تو کجایی تاشوم چاکرت

مردی را دیدم که استخوانی را دندان می زد

و می گفت بهتر از فلسفه است

در دیار فقر

آ دمیانی را دیم آنسوی نرده ها

آدمیانی را دیدم کارد خونین در دست

آدمیانی را دیدم نشسته بر معبر با دستان دراز

آدمیانی را دیدم در هاله ای ازدود غلیظ

آدمیانی را دیدم در حال فرار از ژاندارم وپاسبان شهر

آدمیانی را دیدم که به فلسفه می گفتند حرف مفت

آدمیانی را دیدم که ناله شان این بود

<<تن برهنه ما را که پوشاند>>

آدمیانی را دیدم که نوایشان این بود

<<غم نهانی ما را که می داند>>

و اینها همه از دیار فقر بودند

وتنها اهالی فقر می دانند

که حکایت فقر چگونه حکایتی است


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:29 ] [ مهدی پناهی ]

روزگاری ست که در محبس تنهایی خویش

می شمارم نفس و لحظه ی تکراری خویش

کی به پایان رسد این روز و شب تکراری؟

یا به آخر رسد این زندگی اجباری

برگ پاییزم و در فصل بهار جایم نیست

ماه هم روشنی کوری شبهایم نیست

رنگ نیلی افق گشته به رنگ نفرت

بر دل تار جهان مانده یه دنیا حسرت

کاش بودی و مرا یاور و غمخواری بود

بهر ما منتقم و ناجی بیداری بود.

هستی و چشم من از دیدن تو محروم است

گویی تا عرصه ی محشر به همین محکوم است

شاعر بیدل تنها ز چه با تو گوید؟

وقتی غم از همه سو قلب مرا می جوید

من سراپا گنهم باز تو را می خواهم

خوب می دانم عزیزم که زیاده خواهم

همسفر با من و شعر و قلم و دفتر و فکر

هر نفس یاد دلم باش غزلواره ی بکر

روزگاری ست که شب رنگ همه روز من است

خنده ام تلخ تر از گریه ی جانسوز من است.


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:26 ] [ مهدی پناهی ]

برف رقصان فرود می آید

از خدا تا انسان

وپیامی همراه

به آسمان اگررسی

به خاک برمی گردی

تا برویانی به آبادانی

سپید وزیبا

در تلالو ودرخشش


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:26 ] [ مهدی پناهی ]

این منم آمیخته با دلبستگی آشنا با تار و پود خستگی

همنفس با تیک تاک هر زمان کولی غربت نشین این جهان.

این منم خو کرده با هر رنج و تب بی ستاره مانده در آماج شب

دلزده از این صبوری های پوچ از تمام لحظه های رنگ کوچ.

این منم در خاطره مدفون شده بهر لیلایی که نیست مجنون شده

دیده بان اینهمه بیراهه ها زخم خورده از تمام سایه ها.

این منم با چشمهای خیس و تار زل زده برمردمان این دیار

یک نفر بیگانه با هر سختی است دیگری همخانه ی بدبختی است.

این منم یک بیگناه پر گناه چشمهایم یخ زده در هر نگاه

چون خیالم پوچ از هر اشتیاق شعرهایم درد دل های فراق.

این تویی پنهان شده از دیده ام این منم بر گریه ام خندیده ام

یک نفس با درد دلهایم بساز ای صدایت های و هوی هر چه ساز.

سالها گذشت...

چرخهای ارابه ی زمان چرخید و چرخید تا رسید به امروز

امروزی که چون همیشه در انتظارت بودم.

مر ثیه ی تنهایی ام را خوب از بر کرده ام:

(همیشه وقت برای رسیدنت دیر است)

و وقت برای آمدنت دیر شد.

عقربه ها گذشتند

می دانی ارمغانشان از این همه سفرهای تکراری برای من چه بود؟

بقچه ای به اندازه ی سالها روزمرگی و حسر ت و انتظار...

کاش ره آورد سفر عقربه ها مژده ی رسیدنت بود.

حالا اگر بگویم ناامید شده ام می گویی:نا امید شیطان است.

اگر بگویم از انتظار خسته شده ام .می گویی:شوق دیدار با

چشیدن تلخی انتظار دلچسب تر است.

اگر بگویم زندگی برایم چیزی نیست غیر از عادت و عادت و ...

می گویی:زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من

و تو برود.

اگر بگویم بی تو شب و روزم یکی ست .آن وقت است که می

گویی :بالاتر از سیاهی رنگی نیست.

پس فقط می گویم :(در انتظارت می مانم برای همیشه ای منتظر)


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:24 ] [ مهدی پناهی ]

غمی غریب دلم را به سخره می گیرد

چه ناگهان غزلم بی بهانه می میرد.

چه ناگهان شب من بی ستاره می ماند

چگونه باور من شد که سایه می ماند؟

چگونه بی تو زمانه هنوز می گردد؟

نگو لبان من است این که بی تو می خندد

به رایگان غزلت را به یاد ها دادم

نوازش سحرت را به بادها دادم.

کنون منم ! غزلی ناتمام و بی پیکر

به جان لحظه ی آخر بیا مرا بنگر.

به جان هق هق روز و شب دل ریشم

که تا به لحظه ی مردن به تو بیندیشم.

من و تمام خیالم روایت دردیم

به دور عکس تو هر روز طواف می کردیم.

دوباره من ،قلم و عشق و بی سر انجامی!

فقط بیا بگو این شعر را چه می نامی


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:22 ] [ مهدی پناهی ]

چه خوب آرام می گیرد دلم با یاد تو آری

کسی در گوش من گوید که تو یک روز می آیی.

بسی تنهایی و رنج و بسی رویای نافرجام

شدند یک کوله بار برپشت این شبگرد تنهایی.

صدایت می زنم هر روز و شب آرام و آهسته

بگو ای منتظر چون من در این ویرانه با مایی.

اگر امروز من رنگ خزان است باوری گوید:

به روح زخمی انسان قسم منجی فردایی.

تو تندیس طلوع سبز عشقی آخرین امید

منم رنگ غروب و غم !نمی پرسی چه غمهایی؟

غم تنها شدن در جمع غم نامردی مردان

غم مردن میان سرزمین مادری در وهم و تنهایی

تمام هستی ام جانا فدای خال لبهایت

ز پافتاده ام دیگر ببین گشتم تماشایی!

تمام سهم من از تو حضوری سبز در رویاست

به جان عشق دستم را بگیر مرد اهورایی

گذشتند جمعه ها بی تو همه خاموش و تکراری

من امشب زخمی هجران تو (مهدی ) نمی آیی؟


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:20 ] [ مهدی پناهی ]

چلّه نشسته بودم در پستوی دلدادگی

باز گشته ام در خمار زلالی

مرغان را جرأت نوشتن آسمان نداده اند

پرواز آموختنی نیست!

در گرهگاه عقل و احساس جان شده ام

در کبوتر خانه ی زنانگی

به چاه لذت می نگرم

در اقلیم بادها

بر سریر ابر

عروس پوشالی

هرچه بیشتر می نویسم

خودم را بر آسمان

عطش پرواز

می گیرم

تندیس ام را می بینم افتاده در گِل

مرا چه شد که تهی می شوم و این چنین تن را در چشمه سار لذت می شُویم

مرا چه شد که پرهیز را شکسته ام

وکودک دلم بر کرانه های ابرهوس چکیدن دارد

آذرخش صدایی از فراسوی بادگیرها

پره های خواب مرا آرام می کند


در تیرگی شب میان جنگل های توسکا با .... نور شمال می رقصم و به دنبال پستان نور می گردم

می خواهم از هیزم گناه پر کنم آتشدان دل را

و شعله ام را بر آسمان بنویسم

شعر از پرستو ارسطو


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 17:19 ] [ مهدی پناهی ]


من همون جزیره بودم ، خاکی و صمیمی و گرم ، واسه عشق بازی موجها ، قامتم یه بستر نرم ...

یه عزیز دردونه بودم ، پیشه چشم خیسه موجها ، یه نگین سبز خالص ، توی انگشتر دریا ...

تا که یک روز تو رسیدی ، توی قلبم پا گذاشتی...!!! غصه های عاشقی رو ، تو وجودم جا گذاشتی...

زیر رگبار نگاهت ، دلم انگار زیرو رو شد ، برای داشتن عشقت ، همه جونم آرزو شد.

تا نفس کشیدی انگار ، نفسم برید تو سینه ، ابر و باد و دریا گفتن ، حس عاشقی همینه.

اومدی تو سرنوشتم ، بی بهونه پا گذاشتی ، اما تا قایقی اومد ، از منو دلم گذشتی؟؟؟ رفتی با قایق عشقت ، سوی روشنی فردا ، منو دل اما نشستیم ، چشم به راهت لب دریا...

دیگه رو خاک وجودم ، نه گلی هست نه درختی ، لحظه های بی تو بودن ، می گذره اما به سختی!

دل تنها و غریبم ، داره این گوشه میمیره ، ولی حتی وقت مردن ، باز سراغتو میگیره..... میرسه روزی که دیگه ، قعر دریا میشه خونم ، اما تو دریای عشقت ، باز یه گوشه ای می مونم.

من همون جزیره بودم ، خاکی و صمیمی و گرم ، واسه عشق بازی موجها ، قامتم یه بستر نرم ...

یه عزیز دردونه بودم ، پیشه چشم خیسه موجها ، یه نگین سبز خالص ، توی انگشتر دریا


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/02 ] [ 13:29 ] [ مهدی پناهی ]

اگر تو بودی پشت خاطراتم اینقدر خمیده نبود.اگر تو بودی آسمان

غزلهایم اینقدر بی ستاره نبود.اگر تو بودی تو رامیسرودم .نگاهت را

صدایت را و هرم نفسهایت را.اگر تو بودی تنها دلخوشی ام منظره ی دل

انگیز رویای نیمه شبم نبود.اگر تو بودی از حقیقتی دیگر سیراب می

شدم .میله های قفس اجبار را می شکستم و به تو میرسیدم.دستانت

را می گرفتم و شوق زندگی را از سرانگشتانت می آموختم.اگر تو بودی

در حجم دلتنگی این زمانه این همه تنها نبودم .اگر تو بودی با روشنایی

آشتی می کردم و دیگر ستاره ها را در آسمان خیالم خاموش نمی

کردم.اگر تو بودی در گوشه ای از این غریبستان ،غریبه ای از بی مهری

ضجه نمی زد.اگر تو بودی با دستانت مرا تا خدا می رساندی .

حالا که نیستی...

دگر چه بنویسم؟

می نویسم تنهایم .تنهاتر از صخره ای در میان بزرگترین اقیانوسها.می

نویسم می خواهمت با اینکه مرا نمی خواهی .می نویسم دوستت دارم

حتی اگر دوستم نداشته باشی.می نویسم گل مهتابم!منجی موعود !

بی تو خیلی دلتنگم .بیا!

بیا و بببین شعرهایم ،اشکهایم ،تنهایی ام و حتی دردهایم ریا نیست.

بیا و ببین بی ریا ترین خسته ای که خستگی اش و انتظارش ریا نیست.

بیا و ببین روزها و شبهای تکراری ام را که تا جنون چند قدمی بیشتر

فاصله ندارند.

بیا و ببین خواب سنگین دلخوشی هایم را.

من تو را می خواهم و عاشقانه نامت را در گوش همه ی زمان فریاد می

زنم.

من تو را می خواهم .نگاهت را ،دستانت را،صدایت را،سکوتت را ،خنده

هایت را وحتی اشکهایت را.من حضور تو را می خواهم و می دانم که

این برای کسی چون من که لایق یک نگاه گذرای تو هم نیست خواسته

زیادی ست.

ولی من با وجود این همه حقارتم ،عظمتت را می خواهم!

تقدیم به کسی که بی صدا آمد و بی صدا رفت


موضوعات مرتبط: شعر
[ 88/02/01 ] [ 19:54 ] [ مهدی پناهی ]

ساللانا ساللانا آلا گؤزلی یار باش گؤتوروپ نه مکانه گئدیرسن

قاشلاروو کمان کیمین قوروپسان سینیخ قلبی سن نشانه گئدیرسن

کهلیک کیمین افتان وخیزان سؤزرسن هر گئتدیکجن قراریمی کسر سن

آهو تک کؤوؤیؤپ یالقوز گزیرسن آختاریر سان آشیانه گئدیرسن

یئل وورور داغیدیر قارا تئللرین تئل اسدیکجه خوشو گلیر یئللرین

یاواش یئری کمر کس بئللرین اود سالیرسان شیرین جانه گئدیرسن

قارا تئل یاراشیر او دال گردنه قورخورام کج باخا بد نظر سنه

بیلمم نیه دوتوپ غضبین منه رحم ائتمیر سن بو جوانه گئدیرسن

سن بیر شمع سن من اولموشام پروانه دولانیم باشووا قوی یانه یانه

مغرور اولوپ بئل باغلاما جهانه جهان دا وار مین فسانه گئدیرسن

سن بیر گل سن منی خاره سالارسان غربت ائلده آه زاره قالارسان

«بخشی»دئیر گئتمه پشمان اولارسان افسونگردی بوزمانه گئدیرسن


موضوعات مرتبط: اشعار استاد میرزا محمدبخشی
[ 88/02/01 ] [ 18:15 ] [ مهدی پناهی ]

دئمه شهید وردیم خسارت گؤردوم سن باشوواوجا دوت آی قوجا تبریز

باقر خان ستار خان یوردوسان،وار اول سووپسان چوخ قیشلار،یای، قوجا تبریز

سایمویوپسان شاهی سلطانی خانی قوینوندا بسله ییپ سن شیخ خیابانی

مشروطه قوزویان سنین تک هانی ؟ جانیندان وریرسن پای قوجا تبریز

قوچاق نبین،قوچ کوراوغلون وارسنین اوجا داغین،آباد یوردون وارسنین

اردبیل، اهر تک ائلین وار سنین گلیر ورزقاندان های قوجا تبریز

ایگیت جوانلارین گؤستریر هنر مباز اوغلون وار تامام سربسر

آذر اوغلانلارین مردانه گزر دشمنلره سالار وای قوجا تبریز

مشکین سراب سنه دایاقدورشیرتک آذرشهرمراغه قوچاق ایگیت تک

مرند شبسترین،کندلرین تک تک ائله بیل جوشوپدور چای قوجا تبریز

دنیاوار،گؤی مسجد،ارکین وارسنین هامی بیلیر چوخ ایگیدین وار سنین

سبلاندان آخان سئلین وار سنین مغان جوشه گلیپ دای قوجا تبریز

ائل سؤن گنجه لی قره خانلیلار وطنی چوخ سون او حاجالیلار

یاغبستلو ایگیدی قره داغلیلار همیشه بیر کمک سای قوجا تبریز

مرکز اسلامسان عبادتین وار بو یولدا دنیا جان شهامتین وار

حمله ن وارفتحین وارشهادتین وار مکتبوو دنیایه یای قوجا تبریز

تؤم ئولکن،ائلین گلیپدور هایا قویماروخ تبریزیم دنیانی سایا

«بخشی»شعرلرین جهانه یایا دئدیرده دشمانا وای قوجا تبریز


موضوعات مرتبط: اشعار استاد میرزا محمدبخشی
[ 88/02/01 ] [ 18:13 ] [ مهدی پناهی ]

ئورَگیم یاندی کباب اولدی آجندان باهالیخ

طاقچادا توزلو قالیپ قدان وچایدان باهالیخ

قد کی اعیان مالیدور، دای تاپا بیلمَم کشمش

دای گروکمور گؤزومه سبزی بادمجان باهالیخ

من پیشیک تک اَتی گؤرجَک قاچیرام، هو چکیرم

باخ حاج عسگر آپاریر راستانی یاریدان باهالیخ

چون منیم بوشدی جیبیم، یوخدی ریالدان خبریم

اودیکی خلق دِییر آژدا یوخ ایمان باهالیخ

پول اولوپ جن، من اولدوم ایله بیل بسم الله

هاردا الله آدی گلسه قاچا شیطان باهالیخ

اوکو دولتی سنه آشمیجاخدور قاپیسین

کاسیبین یوخ قاپیسی وئرمیه میدان باهالیخ

کارمندین حقوقو اون گؤنو بول سول گرری

باقیسین گئتملیدور آللاها مهمان باهالیخ

زارعین بورجو قالیر بانگا تعاون دکانا

داها قویمور یاخینا صاحب دکان باهالیخ

دؤیؤ گؤرسه اوشاغیم غش ایلیوپ اَت چاغیریر

اَتی گیرسین گؤزونه یوخدو یئرآلمان باهالیخ

گئت حاج عزت گیله سن گؤر نه یئییر عشق ایلییر

فقرانن قویوسان آدینی نادان باهالیخ

منده پول یوخدو آلام اوغلوما بیر جت باشماخ

تومنی یوز تومنه ساتدی حاج عمران باهالیخ

دئمیرم تک دیزَنی ورزقانی اوخارانی

بلکه بوردان پیس اولوپ تبریز و تهران باهالیخ

بیری اطلس گئییری سونکی تاپانمیر پالازی

ایندی دنیا بئلدی تنها نه ایران باهالیخ

محتکر یخدی ائویم ایلدی دنیاده اسیر

دیک دوتوپدور قولاغین بو دلی حیوان باهالیخ

گؤرسه دربدده دوروپ لؤت کاسیبین گل بالاسی

او گونی اغلو گِییر اطلس و الوان باهالیخ

اولارا دین پول ووجدان پول و ایمان پولدی

چونکو اصلا اولارا گلمییپ ایمان باهالیخ

بار الاها سن ئوزون محتکیری ایله ذبون

بلکی آز سکته اده مرد مسلمان باهالیخ

«بخشی»آز ناله وفریادوفغان نغمسی ده

صاف سویون وار، چُرگین،توستولو قلیان،باهالیخ


موضوعات مرتبط: اشعار استاد میرزا محمدبخشی
[ 88/02/01 ] [ 18:11 ] [ مهدی پناهی ]

سینیم آلتمیش بشه چاتاندان بَری دنیا منه اولور دار یاواش یاواش

بُلبُلدم گل چیچکله اویناردیم یولومدا گورسنیرخار یاواش یاواش

عمرومده بیر کَسه پیس دِممیشدیم تملق ایلییپ باش اَیمه میشدیم

اوجا باش داغ کیمین اگیلمه میشدیم ایندی یاغیر باشا قار یاواش یاواش

اهل عیال چکیلیر قونشو پیس باخیر چوخ یوخون دوستلاریم دای اوزاقلاشیر

پوز اِیلیور منی یاندییر یاخیر اؤستؤمه گتیریر جار یاواش یاواش

سلام وئرن سلاممی کسیپدی قوهوم قارداش یالان یئره کؤسؤپدی

گؤزؤم نوردان دیز طاقتدن دؤشؤپدی طرلان یئرین آلیرر سار یاواش یاواش

هر کیمی گؤرورم پیس باخیر منه دانشسام طعنه لی سؤز آچیر منه

افاده ایلیور ناز ساتیر منه کسیلیپ باغلاردان بار یاواش یاواش

«بخشی» دییر دؤنسون فلکین چرخی

قوروسون آرازین داشقینلی ارخی

عمروم باشا چاتیپ قورتولان وختی

دای باخمیر ئوزومه یار یاواش یاواش


موضوعات مرتبط: اشعار استاد میرزا محمدبخشی
[ 88/02/01 ] [ 18:8 ] [ مهدی پناهی ]
درباره وبلاگ

(همکار ماهنامه ی عصر آدینه)
امکانات وب


جستجوگر

آپلود فایل و عکس: PHP's FileUPLOAD
upload.php : My Script-by Me